Een composietvulling in één vlak van een kies die in plaats van in de mond, buiten de mond wordt gemaakt.
Er kunnen redenen zijn dat het makkelijker is om een goede vormgeving te bereiken als de vulling buiten de mond wordt gemaakt in plaats van in de mond. Het kan soms heel lastig zijn om in de mond een goede vormgeving te bereiken die aansluit op het tandvlees of (stevig) contact maakt met de buurkiezen (contactpunt).
De tandarts boort in de kies het tandbederf en/of oud vulmateriaal weg en neemt dan een afdruk van de kies. Deze afdruk wordt uitgegoten in snel hardend gips of kunststof. Zo heeft de tandarts een kopie van de kies en kan dan de vulling daarop gaan maken. De vulling wordt ook buiten de mond hard gemaakt (polymerisatie), waardoor mogelijke krimpspanning goed onder controle te houden is. Na het afwerken (randen glad maken en laten aansluiten) kan de inlay in de kies worden vastgezet. Het tandweefsel wordt dan eerst voorbewerkt met een zuur of een zure primer (etsen). Daarna kan de inlay met kunststof lijm in één of meerdere stappen in de kies worden geplakt (cementeren). Na verwijderen van de lijm / cement, polijsten en aanpassen van de hoogte is de behandeling afgerond.
Bij deze prestatiecode moet het elementnummer worden vermeld.
Het maken van een (drievlaks) composiet inlay
Uitleg over een tandartscode?
Om je tijdens de overstapweken een handje te helpen, geven we informatie over hoe het zit met de zorgverzekering en de aanvullende tandartsverzekering.
Lees meer over de zorgverzekering en de aanvullende tandartsverzekering.